Wydział Filologii Polskiej I Klasycznej Uam

Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Gdy stajemy u progu naszej akademickiej podróży, często zadajemy sobie pytanie: dokąd nas ona zaprowadzi? Jakie skarby kryje w sobie ta ścieżka, którą wybraliśmy? Pozwól, że zabiorę Cię dziś w podróż do miejsca, które dla wielu stało się domem, kuźnią umysłów i serc – do Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w skrócie UAM.

To miejsce, które tętni życiem intelektualnym, gdzie przeszłość splata się z teraźniejszością, a starożytność odsłania swoje tajemnice w blasku współczesnej nauki. Nie jest to tylko przestrzeń sal wykładowych i bibliotek. To przede wszystkim ekosystem, który pielęgnuje w nas najpiękniejsze cechy potrzebne do rozwoju – ciekawość, pokorę i wytrwałość.

Ciekawość. To ona jest iskrą zapalającą nasze myśli, motorem napędowym do zadawania pytań. Na naszym Wydziale, pracując z tekstami, które przetrwały wieki, z dziełami, które kształtowały naszą cywilizację, uczymy się dociekać, analizować, szukać głębszych znaczeń. Czytając Mickiewicza, odkrywamy nie tylko piękno języka polskiego, ale też uniwersalne prawdy o ludzkiej duszy, o miłości, o wolności. Zanurzając się w świat Sofoklesa czy Virgila, czujemy puls cywilizacji, która dała początek tak wielu aspektom naszego dzisiejszego życia – od filozofii po sztukę, od prawa po politykę. Ta ciekawość nie jest jedynie akademickim ćwiczeniem. To sposób patrzenia na świat, który pozwala nam widzieć więcej, rozumieć głębiej i nie bać się nieznanego.

Pokora. To drugie, niezwykle ważne słowo-klucz. W obliczu ogromu wiedzy zgromadzonej przez pokolenia uczonych, wobec geniuszu pisarzy i myślicieli, czujemy jednocześnie inspirację i pewną skromność. Wiemy, że nasze zrozumienie jest tylko fragmentem większej całości, że zawsze jest coś więcej do odkrycia. Ta pokora nie oznacza słabości, lecz świadomość własnych ograniczeń i szacunek dla dorobku innych. Uczy nas słuchania, uczenia się od starszych i bardziej doświadczonych, doceniania pracy badawczej, która poprzedza naszą własną. To cenne w dzisiejszym świecie, który często gloryfikuje powierzchowność. Na naszym Wydziale uczymy się cierpliwości w poszukiwaniu prawdy, bo wiemy, że prawdziwe zrozumienie wymaga czasu i wysiłku.

Wytrwałość. To trzeci filar naszego rozwoju. Studia humanistyczne, w tym te na Filologii Polskiej i Klasycznej, często bywają wyzwaniem. Nierzadko napotykamy na trudności w zrozumieniu złożonych tekstów, w analizie niuansów językowych, w zgłębieniu historycznego kontekstu. Są momenty zwątpienia, kiedy dopada nas zmęczenie pracą nad kolejnymi esejami czy przygotowaniami do egzaminów. Ale to właśnie wtedy hartuje się nasz charakter. To wtedy uczymy się, że sukces nie przychodzi łatwo, że wymaga systematyczności, dyscypliny i nieustannego powrotu do materiału, nawet gdy wydaje się on nieprzenikniony. Każda przeczytana strona, każde rozwiązane zadanie, każdy moment głębszego zrozumienia to dowód na to, że nasza wytrwałość przynosi owoce. Ta nauczona na studiach umiejętność to bezcenny dar, który przyda się nam w każdej dziedzinie życia.

Co konkretnie odkrywamy na tej ścieżce?

Na naszym Wydziale zanurzamy się w bogactwo języka polskiego – jego historię, jego ewolucję, jego literackie arcydzieła. Uczymy się nie tylko poprawnie mówić i pisać, ale przede wszystkim świadomie posługiwać się słowem, odkrywać jego moc, jego subtelności. Analizując dzieła wielkich pisarzy – od Kochanowskiego, przez Słowackiego, po współczesnych twórców – rozwijamy naszą wrażliwość estetyczną, uczymy się interpretować świat poprzez pryzmat literatury, odnajdywać w niej uniwersalne wartości i ponadczasowe refleksje.

Jednocześnie, otwieramy drzwi do świata starożytności. Filologia klasyczna to nie tylko nauka języków łacińskiego i greckiego. To przede wszystkim klucz do zrozumienia korzeni naszej europejskiej tożsamości. Poprzez dzieła filozofów, historyków, poetów antycznych – od Platona po Horacego – docieramy do źródeł myśli, która ukształtowała naszą kulturę. Poznając mitologie, historię, filozofię starożytną, uczymy się patrzeć na świat z szerszej perspektywy, doceniać mądrość przekazywaną z pokolenia na pokolenie. To fascynująca podróż w głąb historii ludzkości, która pozwala nam lepiej zrozumieć samych siebie i otaczający nas świat.

To, co jest niezwykłe na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, to poczucie wspólnoty. Tworzymy tu razem – studenci, doktoranci, pracownicy naukowi – społeczność, która dzieli pasję do języka, literatury i kultury. Wspólne dyskusje, seminaria, koła naukowe, spotkania z autorami – to wszystko tworzy atmosferę inspiracji i wzajemnego wsparcia. Jesteśmy tu po to, by się uczyć, ale także po to, by dzielić się swoimi odkryciami, by inspirować się nawzajem i wspólnie podążać ścieżką poznania.

Pamiętaj, że każdy z nas przychodzi tu z własnymi talentami i oczekiwaniami. To studia, które pozwalają nam te talenty rozwijać, ale także odkrywać te, o których istnieniu być może nie wiedzieliśmy. To przestrzeń, gdzie możemy popełniać błędy i uczyć się na nich, gdzie możemy zadawać pytania, nawet te najtrudniejsze, i gdzie zawsze znajdziemy kogoś, kto pomoże nam znaleźć odpowiedź.

Dlatego, jeśli czujesz w sobie tęsknotę za głębokim zrozumieniem, za pięknem słowa, za odwieczną mądrością – nie wahaj się. Podążaj za swoją ciekawością. Zachowaj pokorę wobec wiedzy, która Cię otacza. I pielęgnuj w sobie wytrwałość, bo to ona sprawi, że każda trudność stanie się kolejnym krokiem naprzód.

Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej UAM to nie tylko miejsce zdobywania wiedzy, to przede wszystkim miejsce kształtowania charakteru, budowania głębokiego zrozumienia świata i rozwijania w sobie tych cech, które pozwolą Ci stać się świadomym, wrażliwym i mądrym człowiekiem. Ta podróż jest piękna, a jej owoce są niezwykle cenne. Trzymam za Was kciuki na tej wspaniałej drodze!