Tryby Warunkowe Angielski 0 1 2 Sprawdzian

Wyobraź sobie, że uczysz się angielskiego, a tryby warunkowe to takie magiczne drzwi, przez które przechodzisz, aby mówić o różnych sytuacjach. Dzisiaj otworzymy drzwi do trzech ważnych trybów: Zerowego, Pierwszego i Drugiego.

Tryb Zerowy jest jak ustalony przepis, który zawsze działa. Jeśli dodasz wodę do zamrażarki, zawsze zamarznie. To jest coś, co dzieje się naturalnie lub jest prawdą uniwersalną. Myśl o tym jak o sprawdzonym fakcie w świecie nauki. W tym trybie, obie części zdania, ta z "jeśli" (if) i ta druga, używają czasu Present Simple. To jakby dwie identyczne cegiełki, które zawsze tworzą ten sam domek.

Przejdźmy teraz do Trybu Pierwszego. To jest nasz plan na przyszłość, coś, co może się wydarzyć. Jeśli jutro będzie ładna pogoda, pójdziemy na spacer. Widzisz? "Jeśli jutro będzie ładna pogoda" to warunek, a "pójdziemy na spacer" to rezultat, jeśli ten warunek zostanie spełniony. Tutaj część z "if" używa Present Simple, a druga część – Future Simple (czyli "will" + czasownik). To jakby jedna stabilna cegiełka (teraźniejszość) połączona z ruchomą, przyszłą cegiełką.

Wyobraź sobie, że masz dwie strony lustra. Po jednej stronie widzisz to, co jest, a po drugiej – to, co by było. Tak działa Tryb Drugi. Mówimy o sytuacjach, które są nierealne w teraźniejszości lub bardzo mało prawdopodobne. Gdybym miał skrzydła, poleciałbym na Księżyc. Oczywiście, nie mam skrzydeł i nie polecę na Księżyc. To taka mała podróż do świata fantazji. W tym trybie, część z "if" używa Past Simple, a druga część – "would" + czasownik. To jakby cegiełka z przeszłości (nawet jeśli mówimy o teraźniejszości) połączona z cegiełką wyobrażeniową.

Zacznijmy od przykładu Trybu Zerowego. Gdy podgrzewasz wodę do 100 stopni Celsjusza, wrze. To jest uniwersalna prawda. W angielskim powiemy: "If you heat water to 100 degrees Celsius, it boils." Zauważ, że oba czasowniki są w Present Simple.

Teraz przykład Trybu Pierwszego. Jeśli dzisiaj skończę pracę wcześniej, zadzwonię do Ciebie. To jest konkretny plan. Po angielsku: "If I finish work early today, I will call you." Widzisz: "finish" (Present Simple) i "will call" (Future Simple).

Na koniec, przykład Trybu Drugiego. Gdybym był bogaty, kupiłbym duży dom. To jest marzenie, nie rzeczywistość. Angielski odpowiednik: "If I were rich, I would buy a big house." Tutaj mamy "were" (Past Simple) i "would buy" (konstrukcja z "would"). Pamiętaj, że w Trybie Drugim "were" używamy dla wszystkich osób, nawet dla "I" i "he/she/it".

Te trzy tryby to Twoje podstawowe narzędzia do opowiadania o różnych rodzajach powiązań między zdarzeniami. Ćwicząc je, będziesz coraz pewniej mówić po angielsku!